شماره ۸۰۵ - غمزه مردم کشی پرده صبرم درید

غمزه مردم کشی پرده صبرم درید
من نرسیدم بدو، کام به جانم رسید ۱

باد نه ام زین بلا چند توانم گریخت
سنگ نه ام، این جفا چند توانم کشید ۲

بی دلم، ای مردمان، توبه نخواهم شکست
عاشقم، ای دوستان، پند نخواهم شنید ۳

سوختم، این آه گرم چند نهانی کشم؟
گریه نخواهم گشاد، جامه نخواهم درید ۴

دل ز من آن روز برد کو به خوشی خفته بود
باد بر او می گذشت، موی سیه می برید ۵

دی که گشادی خدنگ، خوش پسرا، بر شکار
شب همه شب تا به روز در دل من می خلید ۶

بهر خدا رخ بپوش یا ز نظر دور مشو
کافت جان بیش ازین ما نتوانیم دید ۷

پیش خیال تو دوش از گله دل مرا
قصه به لب می گذشت، اشک برو می دوید ۸

در سر خسرو چنان شست خیالت که گر
کار به تیغ اوفتد، زو نتواند پرید ۹