هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و غنایی است که از عناصر طبیعت مانند گل، بنفشه، نسیم صبا و لالهزار برای توصیف احساسات شاعر استفاده می‌کند. شاعر از درد فراق، اشک‌هایش که به دریا تبدیل می‌شوند، و یاد یار سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیمی مانند خط و نوشتن، جواهرات، و نمادهای طبیعت مانند یاقوت و آفتاب وجود دارد.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و نمادین است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'حدیث خون دل' و 'پای دار' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد. درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و نمادهای شعری دارد.

شماره ۹۲۹ - خطی که بر سمن آن گلعذار بنویسد

خطی که بر سمن آن گلعذار بنویسد
بنفشه نسخه آن بر بهار بنویسد ۱

نسیم باد صبا شرح آن خط ریحان
به مشک بر ورق لاله زار بنویسد ۲

بسا رساله که در آب چشم ما دریا
به دیده بر گهر آبدار بنویسد ۳

به روزگار تواند اسیر درد و فراق
که شمه ای ز غم روزگار بنویسد ۴

به یاد لعل تو هر لحظه چشم من فصلی
بدین دو لعل جواهر نگار بنویسد ۵

سواد خط تو یاقوت اگر دهد دستش
بر آفتاب به خط غبار بنویسد ۶

حدیث خون دلم این خلیفه چشمم
ازان به گرد لب جویبار بنویسد ۷

فلک چو قصه منصور بشنود، خسرو
به خون سوخته بر پای دار بنویسد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۲۸ - به راه عشق سلامت چگونه در گنجد؟
گوهر بعدی:شماره ۹۳۰ - سرم فدات چو تیغ تو گرد سر گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.