هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و رنج‌های ناشی از آن می‌گوید. او از معشوقی نازنین یاد می‌کند که به او بی‌توجه است و از جور و ستم او شکایت دارد. معشوق جوان، مست و فراموش‌کار توصیف شده و شاعر امیدوار است که خداوند به او مراد دهد. همچنین، شاعر از غم و اندوهی که در دلش مانده سخن می‌گوید و از شکیبایی می‌خواهد که به او آرامش دهد. در نهایت، او از وضعیت خود می‌نالد و می‌گوید که عجیب نیست اگر خود را به باد دهد.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژگان و مفاهیم مانند 'جور'، 'غم' و 'به باد دادن' نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارند.

شماره ۱۰۵۵ - ز من به خاطر آن نازنین که یاد دهد؟

ز من به خاطر آن نازنین که یاد دهد؟
ز جور او به که نالم، مرا که داد دهد؟ ۱

جوان و مست و فراموش کار و نادان است
زمان زمان ز من بیدلش که یاد دهد؟ ۲

مراد جویم و گوید خدا دهد، آری
خدا مگر من بیچاره را مراد دهد ۳

دلم به ششدر غم ماند و کعبتین دو چشم
سفید گشت که این مهره را گشاد دهد ۴

شکیب کو که سرشک سبک رکاب مرا
عنان بگیرد و یک ساعت ایستاد دهد ۵

بدین صفت که دم سرد می زند خسرو
عجب نباشد، اگر خویش را به باد دهد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۵۴ - گذشت مجلس عیش و خمار می نرود
گوهر بعدی:شماره ۱۰۵۶ - هوایی در سرم افتاده، جانم خاک خواهد شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.