هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به توصیف عشق و دلبستگی خود میپردازد. او از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر خود سخن میگوید و درد عشق را بیان میکند. همچنین، به ناتوانی خرد در برابر عشق اشاره میکند و در نهایت، اعلام میکند که حاضر است برای معشوق هر سختی را تحمل کند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۱۷۰۸ - چو بنمایی رخ گلنار گونه
چو بنمایی رخ گلنار گونه
گل اندر خار غلتد خار گونه ۱
همیشه چشم تو مست است، جانا
ولی در دلبری هشیار گونه ۲
شفا حاصل نشد درد دلم را
مگر زان نرگش بیمار گونه ۳
خرد در صدر دیوانخانه عشق
همی گردد دل بیکار گونه ۴
چه غم، اینک پی تو می گذارم
نفس پیمودن مکار گونه ۵
گل اندر خار غلتد خار گونه ۱
همیشه چشم تو مست است، جانا
ولی در دلبری هشیار گونه ۲
شفا حاصل نشد درد دلم را
مگر زان نرگش بیمار گونه ۳
خرد در صدر دیوانخانه عشق
همی گردد دل بیکار گونه ۴
چه غم، اینک پی تو می گذارم
نفس پیمودن مکار گونه ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۰۷ - نسیم زلف بر دست صبا ده
گوهر بعدی:شماره ۱۷۰۹ - گشادم دیده روی تو ناگه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
