شماره ۵۲ - چند گفتم که فراموش کنم صحبت یار

چند گفتم که فراموش کنم صحبت یار
یاد او می دهدم رنگ گل و بوی بهار ۱

بلبل از وصلت گل بانگ برآورده چنانک
در چمن ناله کند مرغ جدا مانده ز یار ۲

چون ز چنگ غمش آهنگ فغان پست کنم
خاصه این لحظه که صد ناله برآمد ز هزار ۳

من چرا باشم خاموش چو بلبل کاکنون
حسن رخسار گل افزود جمال گلزار ۴

باغ را آب فزوده لب جوی از سبزه
دم طاوس نموده سر شاخ از اشجار ۵

زآتش لاله علمدار شده دامن طور
شاخ چون جیب کلیمست محل انوار ۶

دست قدرت که ورا نامیه چون انگشتست
بر سر شاخ گل از غنچه نهاده دستار ۷

آب روی چمن افزوده بنزد مردم
شبنم قطره صفت بر گل آتش رخسار ۸

لاله بر دامن سبزه است بدان سان گویی
که بشنگرف کسی نقطه زند بر زنگار ۹

رعد تا صور دمیدست و زمین زنده شده
همبر سدره و طوبیست درخت از ازهار ۱۰

راست چون مرده مبعوث دگر باره بیافت
کسوه نو ز ریاحین چمن کهنه شعار ۱۱

حوریانند ریاحین و بساتین چو بهشت
وقت آنست که جانان بنماید دیدار ۱۲