هوش مصنوعی: این متن عاشقانه و عرفانی، بیانگر درد فراق و امید به وصال معشوق است. شاعر از غم و اندوه خود می‌گوید اما در عین حال، امیدوار به لطف و عنایت معشوق است. او از گرفتاری‌ها و ناامیدی‌های خود سخن می‌گوید اما در نهایت، به توکل و یقین روی می‌آورد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و زبان شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

بخش ۵۷ - مناجات در کف تضرع گشادن و قدم رجا در میدان توکل نهادن

ای غمت دولت جاوید همه
قرب تو غایت امید همه ۱

به غمت خاطر نومیدان خوش
وز رخت جنت جاویدان خوش ۲

مبتلای من و ماییم هنوز
مانده در خوف و رجاییم هنوز ۳

چون به مایی خود اندر بندیم
به تو بی فضل تو چون پیوندیم ۴

بین گرفتاری و رسوایی ما
برهان ما را از مایی ما ۵

بو که سویت ره و رویی یابیم
وز گلستان تو بویی یابیم ۶

جامی از جان و جهان بگسسته ست
تار امید به لطفت بسته ست ۷

دار پیوندش ازان تار قوی
کن بدل کهنگیش را به نوی ۸

چون شود عقد امیدش محکم
عقده شک ز دلش گردد کم ۹

ساز از سر یقین آگاهش
ده به میدان توکل راهش ۱۰
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۵۶ - حکایت عتاب کردن حق سبحانه خلیل را علیه الصلوة والسلام و رسیدن آن پیر آتش پرست به دولت اسلام
گوهر بعدی:بخش ۵۸ - عقد هفدهم در توکل که اعتماد است بر کفیل ارزاق و تفویض امر به تدبیر وکیل علی الاطلاق عمت الاؤه و تقدست اسماؤه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.