بخش ۵۷ - ندبه حکیم اول

یکی گفت وقت است ای هوشیار
که گیریم از حال شاه اعتبار ۱

ببینیم کایام با او چه کرد
سپهر کج اندام با او چه کرد ۲

فلک تاج دولت ربود از سرش
لباس بزرگی کشید از برش ۳

هر آن سختیی کز سرای درشت
ز اقبال دولت بر او داشت پشت ۴

کنون رو به سوی وی آورده است
به پای سریرش پی آورده است ۵

هر آسانیی کز مدار سپهر
نمود اندر ایام شاهیش چهر ۶

کنون روی اقبال ازو تافته ست
به تیغ غمش زهره بشکافته ست ۷

ازان بخت بیدار از اینسان که خفت
سزد گر کند مرد دانا شگفت ۸

چنین کز شکر خنده اش لب جداست
به خون گر بگریند بر وی رواست ۹

ولی گل چو صرصر ز شاخش ربود
بر او گریه ز ابر بهاران چه سود ۱۰