هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف زیباییهای طبیعت در فصل زمستان میپردازد. برف روی کوهها و پرندگان در هوا به تصویر کشیده شدهاند. همچنین، شاعر از سرما شکایت کرده و اشاره میکند که کوهها، درهها و دشتها بسیار سرد هستند. در پایان، خطابی به "شاه جهان" دارد و از ضعف خود در برابر سرما میگوید.
رده سنی:
12+
این شعر دارای مفاهیم شاعرانه و توصیفات طبیعت است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و لذتبخش خواهد بود. همچنین، زبان آن ممکن است برای کودکان کمسنوسال کمی پیچیده باشد.
شماره ۱۳ - از برف سر کوه چو ذات الحبکست
از برف سر کوه چو ذات الحبکست
وین برف پرنده در هوا بس سبکست ۱
ای شاه جهان ، بنده ز سرما تنکست
کوه و در و دشت گنبدان بس خنکست ۲
وین برف پرنده در هوا بس سبکست ۱
ای شاه جهان ، بنده ز سرما تنکست
کوه و در و دشت گنبدان بس خنکست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - عقل تو به بخت رهنمای تو بسست
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - ایام درشت رام تاج الملکست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
