شماره ۱۴۷ - فرخنده باد عید شهنشاه دادگر

فرخنده باد عید شهنشاه دادگر
سلطان شرق و غرب و شهنشاه بحر و بر ۱

صاحبقران عالم و دارندهٔ زمین
آموزگار دولت و فرماندهٔ بشر ۲

شاهی‌ که هست در شرف و اصل خویشتن
افراسیاب صورت و آلب ارسلان گهر ۳

سلطان عادل است و جهان جمله آن اوست
واندر کمال و عقل جهانی است مختصر ۴

بگشاد بخت فرخ او پّر و بال خویش
فتح است زیر بالش و عدل است زیر پر ۵

عالم به دست اوست‌ گمان می‌برم‌ که هست
یکدست او قضا و دگر دست او قَدَر ۶

بس شاه و میرلشکر و بس خصم جنگجوی
کز دولت و سعادت سلطان دادگر ۷

آن شاه شد مسخر و آن میر شد رهی
آن خصم شد مزور و آن جنگ شد هدر ۸

شاها تو را خدای هنر داد و بخت نیک
زیرا که بخت نیک بود مایهٔ هنر ۹

با جان بی‌بصر نبود هیچکس عزیز
جان است خدمت تو و دیدار تو بصر ۱۰

خواهد که جان خویش فروشد به زرّ و سیم
هر خسروی که نام تو خواند ز سیم و زر ۱۱

دیدار توست حج همه خلق روز عید
ایوان توست کعبه و درگاه تو حَجَر ۱۲

از صد هزار حج پذیرفته بهترست
این عدل کردن تو و این همت و نظر ۱۳

گرچه ز بهر طاعت و خشنودی خدا
هستند حاجیان به سوی ‌کعبه راهبر ۱۴

پیش تو آمدی به زیارت هزار بار
گر سنگ کعبه راه پُرستیّ و جانور ۱۵

عیدت به فال نیک بشارت همی دهد
کامسال کار توست همه نصرت و ظفر ۱۶

بر خور همی ز شادی و شاهی و خرمی
کز صد هزار عید چنین برخوری دگر ۱۷

جاوید شاد باش و خداوند و شاه باش
عالم همی ‌گذار و ز عالم مکن ‌گذر ۱۸

کین توز و دین فروز و طرب ساز و خصم سوز
زرّ بخش وجود پرور و می‌ گیر و نوش خور ۱۹