شماره ۲۷۱ - ای یافته اسلام به اقبال تو رونق

ای یافته اسلام به اقبال تو رونق
اعدای تو بر باطل و احباب تو بر حق ۱

سعد فلک و مَحمِدَتِ خلق زمین است
از کنیت تو مُنشعِب از نام تو مُشتق ۲

آنی تو که هر چند بجویند نیابند
مانند تو اندر همه آفاق موفق ۳

تا حشر به اقبال تو هستند مؤثر
هفت اختر سیاره برین گنبد ازرق ۴

از جنبر اقبال تو بیرون نبرد سر
جز خیره‌سر و ابله و دیوانه و احمق ۵

دانی تو خداوند که ده پانزده سال است
تا نزد بزرگان سخنم هست محقق ۶

زان قوم نیم من که برند از پی دینار
اشعار مُزوّر بر ممدوح مطوّق ۷

از حضرت اگر دورم هستم به تو نزدیک
زیبد که دهی کار مرا حشمت و رونق ۸

چون جان مرا هست به مدح تو تعلق
مپسند مرا در غم مرسوم معلق ۹

بر روی زمین مهتر مطلق تویی امروز
مرسوم من اطلاق کن ای مهتر مطلق ۱۰

عاجز شدم از شکر تو هرچند که در شعر
با لفظ جریرستم و با طبع فرزدق ۱۱

عزّ تو و ایام تو جاوید همی باد
در فایده مُسْتَغرق و در شکر مغرّق ۱۲

لرزنده چو زیْبَقْ دل اعدای تو از بیم
وز گریه دو چشمش همه چون چشمهٔ زیبق ۱۳