شماره ۲۷۴ - آمد به ‌فرخی و سعادت به دار ملک

آمد به ‌فرخی و سعادت به دار ملک
صدری که هست بر قلم او مدار ملک ۱

اسلام را نظام و پسندیده صاحبی
کز فر او چو دار سلام است دار ملک ۲

فرزند فخر ملک محمد وزیر شاه
کایزد نهاد در حرکاتش قرار ملک ۳

اندیشه ‌و تامل ‌او را مسلم است
عِقد کتاب دولت و عقد شمار ملک ۴

هر روز نوبه نو همه دینار و گوهر است
از آستین همت او درکنار ملک ۵

یارست ملک را همه ساله وزارتش
آری وزارت است همه ساله یار ملک ۶

فرخنده شد به دولت او روزگار او
فرخنده شد به طلعت او روزگار ملک ۷

شمشیر و تیر خسرو و رای صواب او
پروردگار دین شد و پروردگار ملک ۸

این هست بَدر حشمت بر آسمان دین
وان هست سرو خَضر‌ت‌ بر جویبار ملک ۹

ای گوهر عزیز که هرگز نیافته است
غواص بخت چون تو گهر در بحار ملک ۱۰

آموختی تو که از پدر و جد خویشتن
تهذیب شغل دولت و ترتیب ‌کار ملک ۱۱

تو افتخار ملک و ملوکی و بوده‌اند
اسلاف تو به عز ملوک افتخار ملک ۱۲

تا حصن تو حصار بود ملک شاه را
ایمن بود ز تیر حوادث حصار ملک ۱۳

میزان عقل تو است و مَحَکِّ ضمیر تو
این را خبر دهند به وزن و عیار ملک ۱۴

تو ابر رحمتی و ز باران عدل تو است
همواره سبز و خرم هر شاخسار ملک ۱۵

تا ملک را نگار ز توقیعهای توست
گویی که عاشق است ملک بر نگار ملک ۱۶

زیرا که حور و ماه فرستد به‌ مجلست
تا تو کنی ز یارهٔ او گوشوار ملک ۱۷

اقبال تو ز روی زمین بر فلک شده است
تا از فلک ستاره فرستد نثار ملک ۱۸

خواهد شدن به ‌مِخْلْب‌ شاهین ز همتت
شاه ستارگان به فلک بر شکار ملک ۱۹

از فر شاه از تو همه یُمن و یُسر باد
هم بر یمین ملت و هم بر یسار ملک ۲۰

تا حَشْر در جهان ز وزیران و خسروان
تو یادگار دولت و او یادگار ملک ۲۱