هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از تغییرات پیری و تأثیر آن بر ظاهر و حالات خود سخن میگوید. او به سیاهی موی جوانی خود اشاره میکند که در پیری سفید شده است و از ضعف جسمانی خود در این دوران مینالد. در ادامه، شاعر به عبادت و سجدههای خود اشاره کرده و از خداوند طلب آمرزش میکند، با این باور که رحمت الهی از گناهان او بیشتر است.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و تفکر درباره پیری و گناه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به درک نسبی از زندگی و گذر زمان دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۲۱ - موی سیاه من به جوانی چو مشک بود
موی سیاه من به جوانی چو مشک بود
کافور شد به پیری مشک سیاه من ۱
آورد روزگار ز پیری اثر پدید
بر روی پژمریده و پشت دوتاه من ۲
هرگه که من به سجده نهم روی بر زمین
از دیدگان بر آب شود سجدهگاه من ۳
یا رب اگر چه هست فراوان مرا گناه
آمرزش تو بیشتر است از گناه من ۴
کافور شد به پیری مشک سیاه من ۱
آورد روزگار ز پیری اثر پدید
بر روی پژمریده و پشت دوتاه من ۲
هرگه که من به سجده نهم روی بر زمین
از دیدگان بر آب شود سجدهگاه من ۳
یا رب اگر چه هست فراوان مرا گناه
آمرزش تو بیشتر است از گناه من ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۴۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - چون مشک سیه بود مرا هر دو بنا گوش
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - بیار فاخته مهرا شراب غالیه بوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.