هوش مصنوعی:
شاعر از شبی یاد میکند که با وجود نبود مهتاب، معشوق در آغوشش بود و از موسیقی و سرود لذت میبرد. این شب برای او لحظهای فراموشنشدنی و سرشار از شادی بود.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک زیباییشناسی شعر کلاسیک معمولاً به بلوغ فکری و تجربهٔ بیشتر نیاز دارد.
شماره ۹۰ - از عمر شبی به کام دل دوشم بود
از عمر شبی به کام دل دوشم بود
کاواز سرود و رود درگوشم بود
بگذشته و بامداد فرموشم بود
مهتاب نبود و مه در آغوشم بود
کاواز سرود و رود درگوشم بود
بگذشته و بامداد فرموشم بود
مهتاب نبود و مه در آغوشم بود
۳۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۹ - تا چند دل تو چشمهٔ نور بود
گوهر بعدی:شماره ۹۱ - حیرت همه در درنگ و سنگ تو بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
