هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از غم و اندوه ناشی از دوری یار خود میگوید و بیان میکند که چگونه این غم، شب را برای او به دو نیمه تقسیم کرده است: نیمی در انتظار دیدن پروین (نماد امید یا یار) و نیمی دیگر در حال تحمل بار این انتظار.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۸ - ای یار شبی که بیرخت بگذارم
ای یار شبی که بیرخت بگذارم
پروین بود از غم تو آن شب یارم
یک نیمه زشب چشم به پروین دارم
یک نیمه همی ز چشم پروین بارم
پروین بود از غم تو آن شب یارم
یک نیمه زشب چشم به پروین دارم
یک نیمه همی ز چشم پروین بارم
۳۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۷ - هر شب غم تو به مه اشارتکُنَدَم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۹ - گرچه دل و سینه کان گوهر دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
