شماره ۷۷ - بزرگوارا من در میان اهل عراق

بزرگوارا من در میان اهل عراق
به نعمت تو که محسود همگنان بودم ۱

هموم و وحشت غربت بر آن تنعم و ناز
که داشتم به وطن اختیار فرمودم ۲

چو طبع میل بدین خطه کرد و بود خطا
صواب دیدم و با او خلاف ننمودم ۳

خرد نصیحت من کرد و من نکردم گوش
زمانه پند همی داد و من بنشنودم ۴

دو سال خدمت این قوم کردم و امروز
ز بخت شاکر و از روزگار خشنودم ۵

به جام هیچ بزرگی شبی نبردم دست
به نان هیچ کریمی دهن بنگشودم ۶

خمار باده پارین هنوز در سرمست
که لب به جرعه ای از جام کس نیالودم ۷

چو مدتی بکشیدم عنا بدانستم
که خاک خوردم چون مار و باد پیمودم ۸

به ترک گفتم و رفتم چو اندرین دولت
چو دنب خر ز گزی هیچ می نیفرودم ۹