هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر خطاب به باده (شراب) میگوید که چه کسی تو را پرورش داده است و جانش شایسته خدمت به تو بوده است. سپس او را آب حیات میخواند و خود را بندهای میداند که از تاریکی گور (احتمالاً اشاره به زندگی بدون عشق یا معنویت) نجاتش داده است.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۸ - ای باده،کدام دایگان پروردت
ای باده،کدام دایگان پروردت
جانت به سزا بود،که خدمت کردت؟ ۱
ای آب حیات،بنده آن خضرم
کز ظلمت آن گور برون آوردت ۲
جانت به سزا بود،که خدمت کردت؟ ۱
ای آب حیات،بنده آن خضرم
کز ظلمت آن گور برون آوردت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - خصمت چو شکوفه مدتی رنگ آمیخت
گوهر بعدی:شماره ۹ - رازی که به گل نسیم سنبل گفته ست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
