هوش مصنوعی: شاعر در این بیت‌ها به توصیف زیبایی‌های معشوق می‌پردازد و از چهره، قامت و موهای او به زیبایی یاد می‌کند. او معشوق را با عناصری مانند سرو، سعادت و خال سیاه مقایسه می‌کند تا زیبایی‌اش را برجسته کند.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مضامین عاشقانه و ادبیات کلاسیک است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۹۸ - رخساره نازنینت ای سرو سهی

رخساره نازنینت ای سرو سهی
هم نام سعادت است و هم روز بهی ۱

پهلو که کند ازو چو زلف تو بهی؟
کورا نه چو خال تو بود روسیهی؟ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۵۳۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۷ - رویش نگر ار صورت جان می خواهی
گوهر بعدی:شماره ۹۹ - ای خواجه سخن زیر و زبر می گویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.