شماره ۴۴ - دارد نشان ز طینت مجنون، سرشت ما

دارد نشان ز طینت مجنون، سرشت ما
از روی هم نوشته قضا، سرنوشت ما ۱

چون دانه دل به خوشه و خرمن نبسته‌ایم
محتاج آبیاری برق است کشت ما ۲

انصاف بین که سوی تو رضوان چو دید، گفت
چون عارضت گلی نبود در بهشت ما ۳

تا از فروغ روی تو بتخانه درگرفت
آتش به کعبه تحفه برند از کشت ما ۴

بنیاد دیر، بر لب دریای رحمت است
از سنگ کعبه فرق بود تا به خشت ما ۵