شماره ۵ - مانع گریه نشد چشم مرا دیدن تو

مانع گریه نشد چشم مرا دیدن تو
تاب خورشید کجا خشک کند دریا را ۱

پرده بر داغ کشم چون روم از شهر برون
بر دل لاله چرا تنگ کنم صحرا را ۲

کی به سودای دلم سلسله مویی برخاست
که سر زلف تو بر هم نزد آن سودا را ۳