هوش مصنوعی:
این متن بیانگر درد و رنج ناشی از فراق و دوری است. شاعر از آه دردآلود، آتش و دود فراق، و عدم حضور طبیب (یا تسلیدهنده) در لحظات سخت سخن میگوید. همچنین، او اشاره میکند که آوازهٔ شیونش همه جا را پر کرده و حتی ترنم نیز راهی برای بیان این درد نمییابد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و پیچیدهای مانند فراق و درد است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۲۷ - ز دل پیش از فراقت آه دردآلود برخیزد
ز دل پیش از فراقت آه دردآلود برخیزد
به هرجا برفروزد آتش آنجا دود برخیزد ۱
طبیبم بر سر بالین نمیآید وگر آید
چو گل کآید پس از سالی نشیند زود برخیزد ۲
ز بس آفاق را پر کردم از آوازه شیون
ترنم ره نیابد کز لب داوود برخیزد ۳
به هرجا برفروزد آتش آنجا دود برخیزد ۱
طبیبم بر سر بالین نمیآید وگر آید
چو گل کآید پس از سالی نشیند زود برخیزد ۲
ز بس آفاق را پر کردم از آوازه شیون
ترنم ره نیابد کز لب داوود برخیزد ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - تا هست دل، بجز تو کسی دلبرم مباد
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - مگر فردا به قتلم خواهد آمد یار کز هر سو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
