هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از درد و رنج عاطفی خود سخن میگوید و بیان میکند که دلش تنها از درد انباشته شده است. او از عشق و جستجوی معشوق چنان رنجیده که مانند لاله، نفسهایش قلبش را سوزانده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاطفی عمیق و درد عشق است که ممکن است برای نوجوانان کمسنوسال قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، درک زیباییشناسی شعر کلاسیک معمولاً به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد.
شماره ۱۱۷ - جز درد، دلم هیچ نیندوخته است
جز درد، دلم هیچ نیندوخته است
از داغ جگر چراغم افروخته است ۱
از بس که پی دوست نمودم تک و دو
چون لاله مرا نفس به دل سوخته است ۲
از داغ جگر چراغم افروخته است ۱
از بس که پی دوست نمودم تک و دو
چون لاله مرا نفس به دل سوخته است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - یاد تو مقیم دل آگاه به است
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - از روز ازل غنی غنا خواسته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
