هوش مصنوعی: شاعر در این متن به تضاد بین زیبایی و زشتی، یا روح و جسم اشاره می‌کند. او از لبخند بر فرّ هما (نمادی از زیبایی و بلندپروازی) و اندیشه‌های عمیق خود می‌گوید، اما در ادامه به مرغ قدسی (نمادی از روح و معنویت) اشاره می‌کند که در سایه استخوان مردم (نمادی از مرگ و فنا) گرفتار شده است. این تضاد، شاعر را سردرگم کرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مرگ و فنا ممکن است برای کودکان و نوجوانان نامناسب باشد.

شماره ۲۰۷ - بر فرّ هما، لبم تبسم دارد

بر فرّ هما، لبم تبسم دارد
اندیشه درین نکته مرا گم دارد ۱

در سایه مرغی چه گریزم قدسی
کو چشم بر استخوان مردم دارد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۶ - زین دجله که طوفان به سر پل دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۰۸ - دامان مرا اشک، پر انجم دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.