هوش مصنوعی:
شاعر از واعظ میخواهد که از سرزنش و ملامت او دست بردارد، زیرا این سرزنشها مانند دود و بخار، تنها کدورت و ناراحتی به جا میگذارد. او از واعظ میخواهد که بگذرد و کینه را رها کند، همانطور که با رفتن زمستان، زمین بخار میانگیزد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با اصطلاحات و استعارههای ادبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
شماره ۲۳۸ - واعظ، نفست ز می خمار انگیزد
واعظ، نفست ز می خمار انگیزد
دود از دل و جان خاکسار انگیزد ۱
از من بگذر، کدورت دل بگذار
کز رفتن دی، زمین بخار انگیزد ۲
دود از دل و جان خاکسار انگیزد ۱
از من بگذر، کدورت دل بگذار
کز رفتن دی، زمین بخار انگیزد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۷ - از سینه مرا نفس دژم میخیزد
گوهر بعدی:شماره ۲۳۹ - کو عشق که اهل درد را بشناسد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
