هوش مصنوعی:
این متن به عشق و امید اشاره دارد و بیان میکند که عشق را نمیتوان به سادگی توصیف کرد و کسی که امید به عشق دارد، هرگز ناامید نمیشود. همچنین، برای کسی که بهار عشق را تجربه میکند، زمستان معنایی ندارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شماره ۲۴۲ - ای عشق، ترا کس به نشان نشناسد
ای عشق، ترا کس به نشان نشناسد
زان سان که تویی، کس آنچنان نشناسد ۱
آن را که امیدی تو، نباشد نومید
آن را که بهاری تو خزان نشناسد ۲
زان سان که تویی، کس آنچنان نشناسد ۱
آن را که امیدی تو، نباشد نومید
آن را که بهاری تو خزان نشناسد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۱ - مستغرق حال، قال را نشناسد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۳ - کی دهر حقیقت گل و خس پرسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
