هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر بیان میکند که گوهر وجودش از درونش میجوشد و قلمش از تیغ زبانش گوهر میگیرد. او اشاره میکند که هرجا مانند شمع مجلسآرا شود، گوهرش از مغز استخوانش آشکار میشود.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
شماره ۳۹۵ - آنم که برون جهد ز کانم گوهر
آنم که برون جهد ز کانم گوهر
گیرد قلم از تیغ زبانم گوهر ۱
هرجا که چو شمع مجلسآرا گردم
پیداست ز مغز استخوانم گوهر ۲
گیرد قلم از تیغ زبانم گوهر ۱
هرجا که چو شمع مجلسآرا گردم
پیداست ز مغز استخوانم گوهر ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۴ - از بس که بود چشم خزف بر گوهر
گوهر بعدی:شماره ۳۹۶ - آمیختهام به خلق، چون شهد به شیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
