هوش مصنوعی:
این شعر از فیض ازل و ارتباط با غیب سخن میگوید و بر اهمیت دعا و اجابت آن تأکید دارد. شاعر از مخاطب میخواهد که او را از دعا فراموش نکند، زیرا صدای دعای او مورد توجه است.
رده سنی:
14+
مفاهیم عرفانی و استفاده از اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر معانی شعر نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات عرفانی دارد.
شماره ۴۳۵ - ای فیض ازل با نفست دوشادوش
ای فیض ازل با نفست دوشادوش
از غیب، تمنای دلت کرده سروش ۱
ما را ز دعا مکن فراموش که هست
بر صوت دعای تو اجابت را گوش ۲
از غیب، تمنای دلت کرده سروش ۱
ما را ز دعا مکن فراموش که هست
بر صوت دعای تو اجابت را گوش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۴ - آن را که بود رگی ز غیرت به تنش
گوهر بعدی:شماره ۴۳۶ - دارد به من اتحاد، یار از من بیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.