هوش مصنوعی:
شاعر از عشق و شیفتگی خود به معشوقی شوخ و بازیگوش میگوید که با رفتارش باعث نابودی زندگی او شده است. با این حال، شاعر از این عشق شادمان است و معشوق را فراموش نمیکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به نابودی خانمان میتواند برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۴۷۴ - آن شوخ که دل به جلوه او دادم
آن شوخ که دل به جلوه او دادم
از شوخی، داد خانمان بر بادم ۱
عالم همه زو پرست و من زین شادم
کش راهِ برون شد نبود از یادم ۲
از شوخی، داد خانمان بر بادم ۱
عالم همه زو پرست و من زین شادم
کش راهِ برون شد نبود از یادم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۳ - زان روز که از مادر گیتی زادم
گوهر بعدی:شماره ۴۷۵ - هر سو که مهیای سفر میگردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
