هوش مصنوعی: شاعر در این متن بیان می‌کند که از جان و تن خود شکوه‌ای ندارد و در هر دو جهان (دنیا و آخرت) آرزوهای خود را دارد. او تأکید می‌کند که در هر شرایطی، چه در وطن و چه در غربت، مانند گوهری درخشان است و از درون خود نور و روشنایی دارد.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۴۷۸ - نی شکر ز جان، نه شکوه از تن دارم

نی شکر ز جان، نه شکوه از تن دارم
کام دو جهان، در دو جهان من دارم ۱

گر در وطن است، اگر به غربت، چو گهر
از خویش چراغ خویش روشن دارم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۷۷ - در عشق، به جز زیان ندارد سودم
گوهر بعدی:شماره ۴۷۹ - با عشق، ز دل نهفته رازی دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.