هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر با زبانی عاشقانه و پراحساس، از معشوق خود میخواهد که همنشین و مونس او باشد و با وجود ارزشمند بودن، در کنار او بماند. او حتی حاضر است تمام دارایی خود را ببخشد تا معشوقش از آن او باشد.
رده سنی:
15+
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و شناخت ادبی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۶۰۹ - ای جان چه شود که مونس تن باشی
ای جان چه شود که مونس تن باشی
وی گل چه بود که زیب گلشن باشی ۱
گیرند زکات، ابر و دریا از من
ای گوهر نایاب اگر از من باشی ۲
وی گل چه بود که زیب گلشن باشی ۱
گیرند زکات، ابر و دریا از من
ای گوهر نایاب اگر از من باشی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰۸ - گر از یاری، مدام از خود باشی
گوهر بعدی:شماره ۶۱۰ - در پرده به هر دل آشنا میباشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
