هوش مصنوعی:
شاعر از درد عشق و سوز درونی خود میگوید که درمانی ندارد و گرمی عشق بیپایان است. او خود را مانند لالهای میداند که اگر از هم بپاشد، هر بخشش بر آتش عشق دامن میزند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است برای آنها جذاب نباشد.
شماره ۶۲۷ - سوز جگرم نمیبرد درمانی
سوز جگرم نمیبرد درمانی
کی گرمی عشق را بود پایانی؟ ۱
چون لاله گر اجزای من از هم پاشد
هر جزو بر آتشم بود دامانی ۲
کی گرمی عشق را بود پایانی؟ ۱
چون لاله گر اجزای من از هم پاشد
هر جزو بر آتشم بود دامانی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۲۶ - زین هستی موهوم، جدا باش دمی
گوهر بعدی:شماره ۶۲۸ - حیرتزده را چه غم ز سرگردانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
