هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از معشوق و جمال او سخن می‌گوید. او از نور تجلی، زیبایی معشوق، و تأثیرات عمیق عشق بر خود می‌سراید. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی مانند طوبی، شفاخانه عیسی، و داستان‌های اساطیری مانند مجنون و ایوب دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به داستان‌های اساطیری و عرفانی نیاز به دانش ادبی و فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

شماره ۱۲۲ - چشم ز خیال تو پر از نور تجلیست

چشم ز خیال تو پر از نور تجلیست
چشمی که چنین است به دیدار تو اولیست ۱

صورنگر از آن صورت و معنی چو خبر داشت
انگیختن صورت چینش به چه معنیست ۲

بر طرف چمن سور به صد شرم بر آید
از سایة قد تو که همسایه طوبیست ۳

زآن طاق دو ابرو که بخوبی شده طاقند
کریست در آن طاق که منسوب به کسریست ۴

خونی که به جو میرود از دبدة مجنون
سیلی است که راه گذرش بر در لیست ۵

زآن زلف به دردم شده رنجور چو ایوب
از لب شکری ده که شفاخانه عیسی ست ۶

هر خوب که در چشم کمال آبد و محبوب
را گوید به از آنی نو و فکری به ازین نیست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - چشم مسلمان کش تو کافر مست است
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - حسن پس، بار مرا، مهر و وفا گر نیست نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.