هوش مصنوعی:
متن بالا شعری است که از عشق، رنجهای عاشقان، وصف طبیعت و باران، و برخی مفاهیم عرفانی و اجتماعی سخن میگوید. شاعر از باران، عاشقان، و حالات روحی آنان صحبت میکند و گاهی به مسائل اجتماعی مانند زاهد و ریا نیز اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات غیرمستقیم ممکن است نیاز به تجربه و دانش بیشتری برای تفسیر داشته باشد.
شماره ۲۸۴ - بار از ستیزه کینه باران بجد گرفت
بار از ستیزه کینه باران بجد گرفت
آزار ریش په نگاران بجد گرفت ۱
دیدند عاشقانش و آغاز گریه کرد
گفتم درا به خانه که باران بجد گرفت ۲
دل با خیال آنکه سپاهان مبارکند
سودای زلف و خال نگاران بجد گرفت ۳
افتاده را چو چاره نباشد ز دستگیر
بیچاره زلف یم عذاران بجد گرفت ۴
کردند خاص و عام همه نسبتش به هزل
زاهد که طمعن باده گساران بجد گرفت ۵
پیر مرید گیر چو لولی مفت فتاد
سوی کسان چو آپنه داران بجد گرفت ۶
بی روی پار چشم نرت گریه را کمال
این بار چو ابر بهاران بجد گرفت ۷
آزار ریش په نگاران بجد گرفت ۱
دیدند عاشقانش و آغاز گریه کرد
گفتم درا به خانه که باران بجد گرفت ۲
دل با خیال آنکه سپاهان مبارکند
سودای زلف و خال نگاران بجد گرفت ۳
افتاده را چو چاره نباشد ز دستگیر
بیچاره زلف یم عذاران بجد گرفت ۴
کردند خاص و عام همه نسبتش به هزل
زاهد که طمعن باده گساران بجد گرفت ۵
پیر مرید گیر چو لولی مفت فتاد
سوی کسان چو آپنه داران بجد گرفت ۶
بی روی پار چشم نرت گریه را کمال
این بار چو ابر بهاران بجد گرفت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۳ - یاد بوس چون منی حیف است کآید بر زبانت
گوهر بعدی:شماره ۲۸۵ - بار بر خوان ملاحت نمک خوبان است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
