هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از معشوق خود با توصیفهای زیبا و استعارههای غنی یاد میکند. او از زلف سیاه و چشمان معشوق سخن میگوید و خود را بنده و غلام او میداند. همچنین، شاعر به زیباییهای معشوق و تأثیر آن بر دل عاشقان اشاره میکند و از وصلت با او آرزو میکند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عاشقانه و عارفانه با استفاده از استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند گناه و بندگی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۲۷ - رخی چنین که تو داری کدام مو دارد
رخی چنین که تو داری کدام مو دارد
خدا همیشه ز چشم بدت نگه دارد ۱
بکش نخست مرا گر گه محبت تست
که بنده از همه بسیار تر گنه دارد ۲
غلام آن سگ کویم که چون شناخت مرا
بر آستان تو کمتر ز خاک ره دارد ۳
به چین زلف سیه چشمت آهوی ختن است
که بر کنار گل و سبزه خوابگاه دارد ۴
همیشه تشنه وصلت ز شوق زلف و زنخ
دو دست در رسن و دیده سوی چه دارد ۵
قیامتست بخوبی رخت که در وی زلف
بجرم زیر بری نامه سیه دارد ۶
چو کوس حسن زدی قلب عاشقان مشکن
که تاج و تخت شهان زینت از سیه دارد ۷
کمال فهم سخن نیست در گدا طبعان
سخن در است و تعلق بگوش شه دارد ۸
خدا همیشه ز چشم بدت نگه دارد ۱
بکش نخست مرا گر گه محبت تست
که بنده از همه بسیار تر گنه دارد ۲
غلام آن سگ کویم که چون شناخت مرا
بر آستان تو کمتر ز خاک ره دارد ۳
به چین زلف سیه چشمت آهوی ختن است
که بر کنار گل و سبزه خوابگاه دارد ۴
همیشه تشنه وصلت ز شوق زلف و زنخ
دو دست در رسن و دیده سوی چه دارد ۵
قیامتست بخوبی رخت که در وی زلف
بجرم زیر بری نامه سیه دارد ۶
چو کوس حسن زدی قلب عاشقان مشکن
که تاج و تخت شهان زینت از سیه دارد ۷
کمال فهم سخن نیست در گدا طبعان
سخن در است و تعلق بگوش شه دارد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲۶ - رخ نو نور بماه تمام می بخشد
گوهر بعدی:شماره ۴۲۸ - رویت به چنین دیده تماشا نتوان کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.