شماره ۴۸۰ - گدای کوی ترا پادشاه میخوانند

گدای کوی ترا پادشاه میخوانند
چو راه یافته بر آن در براه میخوانند ۱

کمر به خدمت تو هر که بست شاهانش
بقدر مرتبه صاحب کلام می خوانند ۲

بر آستان تو درویش بی سر و پا را
سرانه ملک و اصحاب جاه میخوانند ۳

خیال روی نو هر پارسا که قبله نساخت
همه عبادت او را گناه میخوانند ۴

کسی که لوح دل از نقش غیر پاک نشست
بحشر نامه او را سیاه میخوانند ۵

دلا رهی بحریم وصال جو باری
ترا چو محرم آن بارگاه میخوانند ۶

مرید وپیر بسر رقص می کنند کمال
چو گفت های تو در خانقاه میخوانند ۷