هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. شاعر از عشق اول و دوری بیجای یاران شکایت دارد، از وعدههای فراموششده و بیپروایی در قتل عشق میگوید. همچنین به ناپایداری و سرگردانی ناشی از عشق اشاره میکند و در نهایت از افشای راز عشق و ندادن راه به گلزار محبت ابراز تأسف میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند 'قتل عشق' و 'رنجهای عشقی' نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۶۸ - چه خوش بود ار ز عشق اول دلی شیدا نمیکردی
چه خوش بود ار ز عشق اول دلی شیدا نمیکردی
چه میکردی ز یاران دوری بیجا نمیکردی ۱
چرا اگر وعده کشتن نمودی رفته از یادت
تو آن بودی که از قتل کسی پروا نمیکردی ۲
به بیجا دعوی مستوریت باور نمیدارم
چنین گر بود هر ساعت به جایی جا نمیکردی ۳
بکوبت چو نمگس جانها نمیگردید سرگردان
تبسم گر گهی زان لعل شکر خا نمیکردی ۴
به چشم تر بگو ای نازنین با من چرا گویی
که گر عاشقی بدی سرنهان افشا نمیکردی ۵
به گلزار محبت گر (به صامت) ره نمیدادی
چو طوی آنقدر طبق مرا گویا نمیکردی ۶
چه میکردی ز یاران دوری بیجا نمیکردی ۱
چرا اگر وعده کشتن نمودی رفته از یادت
تو آن بودی که از قتل کسی پروا نمیکردی ۲
به بیجا دعوی مستوریت باور نمیدارم
چنین گر بود هر ساعت به جایی جا نمیکردی ۳
بکوبت چو نمگس جانها نمیگردید سرگردان
تبسم گر گهی زان لعل شکر خا نمیکردی ۴
به چشم تر بگو ای نازنین با من چرا گویی
که گر عاشقی بدی سرنهان افشا نمیکردی ۵
به گلزار محبت گر (به صامت) ره نمیدادی
چو طوی آنقدر طبق مرا گویا نمیکردی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۷ - رخت را ماه میگفتیم اگر مه داشت پیرایه
گوهر بعدی:شماره ۶۹ - خوش به حال آن که روز بیکسی یارش تو باشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.