شماره ۶۱۰ - نیست از سوز تو جانرا نه گزیر

نیست از سوز تو جانرا نه گزیر
سر ندارد ز سر خنجر تیز تو ستیز ۱

و نه گریز آرزو میبرم آن سوز زهی آتش طبع
خاطرم می کشد آن تیغ زهی خاطر تیز ۲

گفتهای زلف کجم دار بدست و مگوی
ماند این هم به همان نکته که کج دار و مریز ۳

نیست شرط ادب ای گرد بر آن در منشین
زحمت خود برای باد از آن که برخیز ۴

خلق گویند گریز از ستم زلف و رخش
روز روشن به چنین بند چه امکان گریز ۵

هر که خواند از سخنم وصف رخ خوب تو گفت
نکند کس به ازین معنی ناز ک انگیز ۶

دست زد در رسن زلف تو دزدیده کمال
بافتی دزد در دستش هم از آنجا آویز ۷