هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و دلبستگی به معشوقی بیوفا میگوید. او از ذوق دیدار معشوق مست و مدهوش است، اما از بیوفایی او نیز رنج میبرد. شاعر از معشوق میخواهد که اگر یادش را میآورد، او را فراموش نکند. همچنین، از رفتارهای ناپسند معشوق مانند فریاد زدن و عیبجویی گلایه میکند و هشدار میدهد که از طرههای فریبندهاش بر حذر باشد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عاشق و بیوفایی نیاز به تجربه و درک بیشتری از روابط انسانی دارد.
شماره ۶۲۴ - به خواب آن لعل میگون دیده ام دوش
به خواب آن لعل میگون دیده ام دوش
هنوز از ذوق آنم مست و مدهوش ۱
اگر آرد ز من آن بی وفا یاد
من از شادی کنم خود را فراموش ۲
سر موئی به جانی می فروشد
چنین ارزان بگوئیدش که مفروش ۳
همی کردم بر آن در دوش فریاد
سگی بانگی بزد بر من که خاموش ۴
به گفتار تو گر در لاف میزد
گرفت اینکه به عذر آن گنه گوش ۵
دهانش کرد عیب غنچه ظاهر
بر آن عیب ای صبا دامن قرو پوش ۶
کمال از طرة او بر حذر باش
که طرارست دانم بر بناگوش ۷
هنوز از ذوق آنم مست و مدهوش ۱
اگر آرد ز من آن بی وفا یاد
من از شادی کنم خود را فراموش ۲
سر موئی به جانی می فروشد
چنین ارزان بگوئیدش که مفروش ۳
همی کردم بر آن در دوش فریاد
سگی بانگی بزد بر من که خاموش ۴
به گفتار تو گر در لاف میزد
گرفت اینکه به عذر آن گنه گوش ۵
دهانش کرد عیب غنچه ظاهر
بر آن عیب ای صبا دامن قرو پوش ۶
کمال از طرة او بر حذر باش
که طرارست دانم بر بناگوش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۲۳ - آنکه می خوانند مردم مردم چشم منش
گوهر بعدی:شماره ۶۲۵ - به مطرب شبه چه خوش میگفت چنگش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.