هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با زبانی غنایی و عرفانی، به توصیف بادهنوشی، شادی، و رهایی از غمها میپردازد. شاعر از می، باغ، و مجلس عشرت سخن میگوید و مخاطب را به نوشیدن باده و لذت بردن از لحظات دعوت میکند. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند آب حیات و توبهشکنی وجود دارد.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عرفانی و اشاراتی به بادهنوشی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و فلسفه عرفانی دارد.
شماره ۶۴۶ - می میرسد از باغ به خدمت برسیدش
می میرسد از باغ به خدمت برسیدش
پوشیده بخلونگه عشرت بکشیدش ۱
نا ریخته در کام صراحی ز لب خم
با باد لب بار نخستین بچشیدش ۲
از باده لب جام لب آب حیاتست
در ظلمت غمها چو سکندر طلبیدش ۳
آن جوهر رازی که زمی مجلسیان راست
گر شمع برآرد به زبان سر ببریدش ۴
مطرب مگذارید که فارغ بنشیند
پشمینه فروشید و بریشم بخریدش ۵
ای محتسب این فتنه همه در سر چنگست
فرمای که نیکوتر ازین هم بزنیدش ۶
با بت شکنان گوی کمال از سره اخلاص
کاین توبه بت راه من آمد شکنیدش ۷
پوشیده بخلونگه عشرت بکشیدش ۱
نا ریخته در کام صراحی ز لب خم
با باد لب بار نخستین بچشیدش ۲
از باده لب جام لب آب حیاتست
در ظلمت غمها چو سکندر طلبیدش ۳
آن جوهر رازی که زمی مجلسیان راست
گر شمع برآرد به زبان سر ببریدش ۴
مطرب مگذارید که فارغ بنشیند
پشمینه فروشید و بریشم بخریدش ۵
ای محتسب این فتنه همه در سر چنگست
فرمای که نیکوتر ازین هم بزنیدش ۶
با بت شکنان گوی کمال از سره اخلاص
کاین توبه بت راه من آمد شکنیدش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۴۵ - من باده بخورم چکنم گو حرام باش
گوهر بعدی:شماره ۶۴۷ - نشان شیروان دارد سر زلف پریشانش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.