هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، با زبانی غنایی و عرفانی، به توصیف باده‌نوشی، شادی، و رهایی از غم‌ها می‌پردازد. شاعر از می، باغ، و مجلس عشرت سخن می‌گوید و مخاطب را به نوشیدن باده و لذت بردن از لحظات دعوت می‌کند. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند آب حیات و توبه‌شکنی وجود دارد.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عرفانی و اشاراتی به باده‌نوشی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و فلسفه عرفانی دارد.

شماره ۶۴۶ - می میرسد از باغ به خدمت برسیدش

می میرسد از باغ به خدمت برسیدش
پوشیده بخلونگه عشرت بکشیدش ۱

نا ریخته در کام صراحی ز لب خم
با باد لب بار نخستین بچشیدش ۲

از باده لب جام لب آب حیاتست
در ظلمت غمها چو سکندر طلبیدش ۳

آن جوهر رازی که زمی مجلسیان راست
گر شمع برآرد به زبان سر ببریدش ۴

مطرب مگذارید که فارغ بنشیند
پشمینه فروشید و بریشم بخریدش ۵

ای محتسب این فتنه همه در سر چنگست
فرمای که نیکوتر ازین هم بزنیدش ۶

با بت شکنان گوی کمال از سره اخلاص
کاین توبه بت راه من آمد شکنیدش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۴۵ - من باده بخورم چکنم گو حرام باش
گوهر بعدی:شماره ۶۴۷ - نشان شیروان دارد سر زلف پریشانش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.