هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به توصیف زیبایی و لطف معشوق خود می‌پردازد. او از خط (خط چشم یا ابرو) و لب معشوق به عنوان نمادهای حسن و لطف یاد می‌کند و تأثیر عمیق این زیبایی‌ها را بر وجود خود شرح می‌دهد. شاعر همچنین بیان می‌کند که وجودش از خیال معشوق لطیف شده و اشک‌هایش از شدت لطف جاری می‌شود. در نهایت، او زیبایی معشوق را بی‌نظیر و بی‌حدوصف می‌داند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده‌تر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از سن 16 سالگی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.

شماره ۶۵۹ - زهی بدایت حسن رخنه نهایت لطف

زهی بدایت حسن رخنه نهایت لطف
خط تو حجت حسن و لب تو آیت لطف ۱

غم تو قاصد جان شد خط و لبت نگذاشت
زهی رعایت حسن و زهی حمایت لطف ۲

به یک خط و دو ورق شرح کرده اند و بیان
خطت مقالت حسن و لبت حکایت لطف ۳

وجود من ز خیالت چنان لطیف شدست
که آب میچکد از دیده ام ز غایت لطف ۴

به از نهایت حسن گل است ژ خنده او
دهان تنگ تو چون غنچه در ہدایت لطف ۵

مرا که ورد زبان ذکر آن لب و دهن است
خطاست گر نکنم در سخن رعایت لطف ۶

کمال بر تو سخن ختم شد برو خوبی
که حد حسن همین باشد و نهایت لطف ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۵۸ - در زورق حیات است جان رقیب خائف
گوهر بعدی:شماره ۶۶۰ - به حسن خلق بستان دل ز عشاق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.