شماره ۷۰۲ - تا خانه دل جای نمنای تو کردیم

تا خانه دل جای نمنای تو کردیم
در خانه چراغ از رخ زیبای تو کردیم ۱

شوریده سری جمله گرفتیم بگردن
آنگه چو سر زلف تو سودای تو کردیم ۲

دیدیم دل و عقل ز خود دور به صد گام
آن روز که از دور تماشای تو کردیم ۳

از پستی و بالا همه کس نعره برآورد
هر جا که حدیث قد و بالای تو کردیم ۴

هر لحظه بما گرم تری از ستم و جور
تا در دل آنشکده مأوای تو کردیم ۵

بر سینه ما چند نهد فرقت نو داغ
آخر نه به این سینه تمنای تو کردیم ۶

ما از مناع دو جهان بود دل و دین
آن نیز نثار قد رعنای تو کردیم ۷

چون رفت کمال از نظرت طلعت دلدار
قطع نظر از دیدۂ بینای تر کردیم ۸