شماره ۹۶۵ - اگر ز محنت دنیا خلاص می طلبی

اگر ز محنت دنیا خلاص می طلبی
بنوش باده گلگون ز شیشه حلبی ۱

چنان به آب عتب تشنه ام که صورت آن
برون نمیرودم از حدیقة عنیی ۲

شراب و شاهد و سیم و زرم طفیل تو باد
فداک اصل مرا می و تها طلبی ۳

اگر نه سابة مخانه بر سرت باشد
ز روزگار ببینی هزار بوالمجی ۴

ترا چو صحبت امن و کفایتی باشد
به عیش کوش و به عشرت دگرچه می طلبی ۵

شراب نوش به فصل بهار و فارغ باش
لا یلیق زمان الشباب فی کربی ۶

کمال را چو مداوا به باده فرمایند
رواست گر بخورد می به حکم شرع نبی ۷