هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از زیبایی و شیرینی معشوق و تأثیر عمیق عشق بر شاعر سخن میگوید. شاعر از سوزش عشق، تشنگی دل و مستی از لب یار مینالد و به زاهدی اشاره میکند که از لذتهای عشق بیخبر است. در پایان، افتادگی و مسکینی در برابر معشوق را توصیف میکند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.
شماره ۹۷۷ - این چه نبهاست وین چه شیرینی
این چه نبهاست وین چه شیرینی
وآن چه گفتار و آن شکر چینی ۱
صورت جان در آب عارض بین
با چنان رخ رواست خود بینی ۲
گرمنت پیش خویش بنشانم
تو نه آن آتشی که بنشینی ۳
سوز جانم که کشته آنم
ریز خونم که تشنه اینی ۴
زاهدا مستم از لبش منو تو
بیخبر از شراب رنگینی ۵
در نگیرد به هیچ نر آتش
دامن از آه ما چه در چینی ۶
چو فتادی به زلف یار کمال
بینی افتادگی و مسکینی ۷
وآن چه گفتار و آن شکر چینی ۱
صورت جان در آب عارض بین
با چنان رخ رواست خود بینی ۲
گرمنت پیش خویش بنشانم
تو نه آن آتشی که بنشینی ۳
سوز جانم که کشته آنم
ریز خونم که تشنه اینی ۴
زاهدا مستم از لبش منو تو
بیخبر از شراب رنگینی ۵
در نگیرد به هیچ نر آتش
دامن از آه ما چه در چینی ۶
چو فتادی به زلف یار کمال
بینی افتادگی و مسکینی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷۶ - ای گل روی ترا چون من بهر سو بلبلی
گوهر بعدی:شماره ۹۷۸ - ای ولوله عشق تو بره هر ر کویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.