هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان عاشقی است که از معشوق خود میخواهد تا به او توجه کند و از جفا و ستم دست بردارد. شاعر با تصاویر زیبا مانند زلف طاووسوار و ماهرویی معشوق، احساسات خود را بیان میکند و از ویرانی دل خود و آرزوی وصال میگوید.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۱۰۵۹ - مپوشان روی خود ای شوخ خود رای
مپوشان روی خود ای شوخ خود رای
تو چشمی چشم بر عشاق بگشای ۱
ستم تا کی کتنی فرمانیم جور
کرم فرما دگر اینها مفرمای ۲
از دست ما کجا بگریزد آن زلف
که طاوسیست چندین رشته بر پای ۳
تو ماهی دیده و دل منزل تست
دلت هر جا فرود آید فرود آی ۴
دل ویرانه مأوای تو کردیم
چو در مأوا نباشی وای ماوای ۵
روم گفتی و سایم رخ بر آن در
اگر آسودگی خواهی میاسای ۶
کمال آن استان کردی تمنا
بهشت عدن بادت مسکن و جای ۷
تو چشمی چشم بر عشاق بگشای ۱
ستم تا کی کتنی فرمانیم جور
کرم فرما دگر اینها مفرمای ۲
از دست ما کجا بگریزد آن زلف
که طاوسیست چندین رشته بر پای ۳
تو ماهی دیده و دل منزل تست
دلت هر جا فرود آید فرود آی ۴
دل ویرانه مأوای تو کردیم
چو در مأوا نباشی وای ماوای ۵
روم گفتی و سایم رخ بر آن در
اگر آسودگی خواهی میاسای ۶
کمال آن استان کردی تمنا
بهشت عدن بادت مسکن و جای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۵۸ - مبارک منزلی خوش سرزمینی
گوهر بعدی:شماره ۱۰۶۰ - مرا در درد بی باری دریغا بار بایستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.