هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه با استفاده از تصاویر طبیعت مانند سرو، گل، باد و لاله، زیبایی معشوق را توصیف می‌کند. شاعر با بیان اینکه هیچ چیزی در طبیعت به پای زیبایی معشوق نمی‌رسد، عشق و ستایش خود را نشان می‌دهد.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مضامین عاشقانه و زیبایی‌شناختی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و لذت‌بردن است. همچنین، زبان و ساختار آن ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال پیچیده باشد.

شماره ۱۰۴ - چون قامت تو سروی در بوستان نروید

چون قامت تو سروی در بوستان نروید
چون عارض تو یک گل در گلستان نروید ۱

گر باد بوی زلفت گرد چمن بر آرد
یک برگ گل ز شاخی بی بوی جان نروید ۲

تا وصف چشم مستت گویند پیش نرگس
از خاک تیره سوسن بی صد زبان نروید ۳

گل گر دهان گشاید بی باد رویت او را
رخساره لعل نبود در در دهان نروید ۴

بر هر زمین که افتد عکسی ز چهره تو
جز لاله بر نیاید جز ارغوان نروید ۵

در خاک گر بمالم رخسار زرد خود را
زان خاک تا قیامت جز زعفران نروید ۶

از اشکم گیه بروید از اقامت تو یک شب
بر جویبار چشمم سرو روان نروید ۷

از جویبار وصلت بک گل نچیده ام من
گویی ندید چشمم با در جهان نروید ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۳ - ای سراندازان سراندازی کنید
گوهر بعدی:شماره ۱۰۵ - اینک نسیمی میدهد کز دوست می آردخبر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.