هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از وضعیت روحی و شرایط زندگی خود سخن میگوید که با وجود تنگدستی، روحیهای فراخ دارد. او دنیا را به یکسان مینگرد، چه گلخن (جای گرم و محقر) و چه کاخ (عمارت مجلل). همچنین، او از تلاشهای بیوقفهاش برای آزادی و رهایی سخن میگوید، همانند مرغی که از شاخهای به شاخه دیگر میپرد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۶ - با تنگدلی حوصلهٔ ماست فراخ
با تنگدلی حوصلهٔ ماست فراخ
در دیدهٔ ما یکی بود گلخن و کاخ ۱
ما سینه زنیم بر در و بام قفس
چندان که پرد مرغ چمن شاخ به شاخ ۲
در دیدهٔ ما یکی بود گلخن و کاخ ۱
ما سینه زنیم بر در و بام قفس
چندان که پرد مرغ چمن شاخ به شاخ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۵ - در دهر دنی که هست شیرینش تلخ
گوهر بعدی:شماره ۷۷ - ابنای زمانه، لولیان آیینند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
