هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر درد عشق و فراق است. عشق چنان شدید است که مانند رودخانه جیحون در چشمان جاری میشود و رشک و دلتنگی، دل را میآزارد. حتی در لحظات وصال، یاد روزهای فراق قلب را میفشارد و اندوه ناشی از دوری، دل را زخمی میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسات پیچیدهٔ بیانشده در شعر برای درک و ارتباط بهتر، به سطحی از بلوغ عاطفی و تجربه نیاز دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۱۳۷ - عشق تو سواد دیده را جیحون کرد
عشق تو سواد دیده را جیحون کرد
رشک تو دل از سینهٔ ما بیرون کرد ۱
در وصل کنیم یاد ایام فراق
اندیشهٔ حرمان، دل ما را خون کرد ۲
رشک تو دل از سینهٔ ما بیرون کرد ۱
در وصل کنیم یاد ایام فراق
اندیشهٔ حرمان، دل ما را خون کرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶ - تا چند ز اشک بر رخم رنگ آید
گوهر بعدی:شماره ۱۳۸ - وبرانهٔ هند،کز صفا پاک بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
