هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر ناامیدی از مردم زمانه است که قدر افراد با ارزش را نمیدانند و تنها به همتایان خود توجه میکنند. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند «پر کاه کهربا» و «استخوان هما» نشان میدهد که افراد نالایق از مواهب زندگی بهرهمند میشوند، در حالی که شایستگان نادیده گرفته میشوند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهٔ اجتماعی نیاز دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم دقیق استعارهها و نقد اجتماعی موجود در شعر با مشکل مواجه شوند.
شماره ۱۴۲ - ابنای زمان دُرد و صفا را ندهند
ابنای زمان دُرد و صفا را ندهند
هرگز پر کاه کهربا را ندهند ۱
این قوم، ولینعمت امثال خودند
تا سگ بود، استخوان هما را ندهند ۲
هرگز پر کاه کهربا را ندهند ۱
این قوم، ولینعمت امثال خودند
تا سگ بود، استخوان هما را ندهند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۱ - بی پا و سران که هرزه گردی دارند
گوهر بعدی:شماره ۱۴۳ - حسنش، به می از حجاب بیرون آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
