هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از تحمل رنج و اندوه در فراق یار میگوید و خود را به شمعی تشبیه میکند که با اشک و آه سپری شده است. همچنین، مانند آینهای از حیرانیها میگوید که با یک نگاه به یار، همهچیز را درک کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۵۷ - با داغ تو سال و ماه بردیم به سر
با داغ تو سال و ماه بردیم به سر
چون شمع به اشک و آه بردیم به سر ۱
چون آینه از پرتو حیرانیها
با یار، به یک نگاه بردیم به سر ۲
چون شمع به اشک و آه بردیم به سر ۱
چون آینه از پرتو حیرانیها
با یار، به یک نگاه بردیم به سر ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۶ - گر جلوهٔ دوست می کند عاشق سیر
گوهر بعدی:شماره ۱۵۸ - بس بوالعجب است زیر این چرخ اثیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
