هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از عشق و فقر سخن میگوید، با اشاره به زلف یار و صدف دل، و از خاکی کردن مشت در کاسهٔ دهر به نشانهٔ قناعت و همّت بلند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق از موضوعاتی مانند قناعت و همّت فقر نیاز به تجربهٔ زندگی بیشتری دارد.
شماره ۲۰۰ - جان در سر زلف تابناکی کردم
جان در سر زلف تابناکی کردم
دل را صدف گوهر پاکی کردم ۱
از همّت فقر خانه پرداز، حزین
در کاسهٔ دهر، مشت خاکی کردم ۲
دل را صدف گوهر پاکی کردم ۱
از همّت فقر خانه پرداز، حزین
در کاسهٔ دهر، مشت خاکی کردم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۹ - عشق تو کلیم طور سینای دلم
گوهر بعدی:شماره ۲۰۱ - حال دل آسوده دلان سوخت دلم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
