هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. شاعر از اسارت دل در زلف معشوق، بیتوجهی به پند عاقلان، و بیقراری ناشی از عشق سخن میگوید. او معشوق را به ستمگری متهم میکند، اما در عین حال، عشق به او را تنها مایه آرامش خود میداند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند ستمگری و قتل بیگناهان نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۷ - دلی که در خم زلف بتی اسیر نباشد
دلی که در خم زلف بتی اسیر نباشد
عجب مدار که بر ملک تن امیر نباشد ۱
چنان گسسته ام از ما سوا علاقۀ الفت
که غیر زلف توام هیچ دستگیر نباشد ۲
مرا مگوی چرا پند عاقلان نپذیری
که غیر عشق توام هیچ دلپذیر نباشد ۳
کُشی و زنده کنی ورنه چون تو هیچ ستمگر
به قتل بی گنهان اینقدر دلیر نباشد ۴
هزار مرتبه داری زمن گریز ولیکن
چو نیک بنگرم از تو مرا گریز نباشد ۵
عجب مدار که بر ملک تن امیر نباشد ۱
چنان گسسته ام از ما سوا علاقۀ الفت
که غیر زلف توام هیچ دستگیر نباشد ۲
مرا مگوی چرا پند عاقلان نپذیری
که غیر عشق توام هیچ دلپذیر نباشد ۳
کُشی و زنده کنی ورنه چون تو هیچ ستمگر
به قتل بی گنهان اینقدر دلیر نباشد ۴
هزار مرتبه داری زمن گریز ولیکن
چو نیک بنگرم از تو مرا گریز نباشد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - بر مشامم بوی جانان میرسد
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - تو را بر سر از فقر افسر نباشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
